මගේ මුළු සිත පුරාවට

මගේ පෙම වෙත ආදරයෙන් ලියමි

කියන්නට කිසිත් නොසිතන මොහොතක
දරා ගත නොහැකිව ඇද හැලෙන මේ පෙම
බිදින් බිද අහුලාගෙන
දැමුවා සිලි සිලි බෑගයකට
පිම්ඹා රිසි සේ ඈතට පියාඹන්නට
සිතුවේ යලිත් නොපැමිණෙයි කියා මම
එහෙත් අමතකව දැමුවේ
සිලි සිලි බෑගයකටය පෙම
කට තදින් බැන්දත්
මා තුලින් හමන සුලග
මදිවා වාගේ ඈත පියාඹන්නට බෑගයට
කැරකැවේ මා අසල ම
මොරදිදි මහා හයියෙන්
“දමාගනු මා ඔබේ සිත තුලට”
ඉදින් මා කුමක් කරමි ද ?
 යන්ට තැනු ඔබට මා යන්නට දුනිමි
තැලුනු සිත මා සතුය.
ඔබේ සැප මට සතුටකි.
එහෙත් පියාඹන්ට තනන පෙමට
කෙලෙස නම් මා යන්ට දෙන්න ද?
කිසිත් නොසිතා ඉන්ට බෑ මට
ඇදලා ගත්තෙමි සිලි සිලි බෑගය
යලිත් මා ලගට
උතුරන කදුලින් යුතුව
ලිහා දැම්මෙමි එහි ගැටය මා දැමු
පුරවා ගත්තෙමි……..
එහි තිබු ඔබේ පෙම යලිත්
මගේ මුළු හිත පුරාවට.

ඉදින්
නොලැබුනද ඔබව මට කිසි දිනක
යලිත් මා පෙම් කරන්නෙමි ඔබට
මා මියැදෙන තුරාවට