ඔබ සිතුවාද ?…….

මේ සටහන ලියන්නේ 27වෙනිදා.අද දවස ගෙවිලා හෙට දවස ඇරඹෙන්න අඩහෝරාවක් වත් තව ඉතුරු වෙලා නැ. මීට සුළු මොහොතකට කලින් අහසෙන් භාගයක් තරු වලින් වැහිලා ඉතුරු භාගේ අදුරු වළාකුළු වලින් බරවෙලා තිබුනා. තරු දිහා බලන එක මට මහා ආශ්වාදයක් ගෙන එන දෙයක්. ඒත් තරු රටා වලින් පැහැදිවම අදුර ගන්න පුළුවං හත්දින්නත් තරු පොකුරයි ඔරායන් තාරකා රාශියයි විතරයි මට. ඒත් ඒ හැම දෙයක්ම වහගෙන පැතිරිලා තිබ්බ අදුරු වලාකුළු ටික නපුරු විදිහට මුළු අහසම වෙලා ගත්තා.දැං ඉතිං වහිනවා. කාලය ඉක්මනින් යනවා කියන එක මට දනවන්න වගේ තත්පර කට්ට වේගයෙන් දුවනවා. හරියට කාව හරි අල්ලන්න වගේ. වෙනත් කිසිම සද්දයක් ඇහුනේ නැති උනත් එළියේ වතුර වැටෙන හඩයි තත්පර කට්ට දුවන සද්දෙයි විතරක් කං දෙකට ඇහෙනවා. සටහනක් තබන්න විශේෂ අරමුණක් නැති උනත් සිතේ ඇතිවන සිතිවිලි ටික නං ඔහේ කොලේ උඩ ලියවෙනවා. මේ සටහනේ මුල මැද අග ගැලපීමක් තියෙයිද කියන්න නං දන්නේ නැ. එහෙම ගලපලා ලියන්න තරං විශේෂ හැකියාවකුත් මට නැ.

 මේ විදිහට ගෙවෙන මොහොත වන විටත් දැඩි අසීරුතා මැද ජිවත් වෙන මිනිසුන් ඕනෑ තරම් මේ ලෝක ධාතුව තුල ඇති. අසල්වැසි රටේ තවමත් නිවා ගත නොහැකිව ගිනි දැල් ඇවිලෙමින් අහිංසක ජිවිත රැසක් බිල්ලට ගත් දරුණු ත්‍රස්ත ප්‍රහාරයකි.

පුරා වසර ගණනාවක් සිට එවැනි අත්දැකීම් ගණනාවකට මුහුණ දුන් ජනතාවක් වෙසෙන මගේ මව් රටේ විරෝධාර සෙබළුන් උතුරුකරයේ ත්‍රස්ත මර්ධනය වෙනුවෙන් කරන සටනකි.

තවත් පිරිසක් ස්වභාව ධර්මයේ අනපේක්‍ෂිත ප්‍රහාරයන්ට ලක්වෙමින් දැඩි අසීරුතාවයක සිටිති.

මා සටහනක් තබන්නට උත්සාහ ගන්නේ වර්ෂාවෙන් පරිසරයේ නිහඩ බව බිඳ දැමුවද මාහට නිහඩ යැයි හැගෙන පරිසරයක වුවද මිනිසා විසින් මිනිසාට එරෙහිව ගොඩනගාගත් සමාජ වතෘවරණයක සිට යැයි සිතේ.

සියළු සතුන් බෝහොවිට විවිධ හේතුන් නිසා කලහකාරීය. මෙය හුදෙක් මා සිත තුල ඇති වු සිතුවිල්ලකි. මනසින් උසස් යැයි සැලකෙන මනු සතාද කලහාකාරයකු නොවිය හැකිද? තම සිත් වල ඉපැදෙන කලහාකිරීබව , ප්‍රචණ්ඩත්වය , ද්වේශය ,තරහව ආදි නොයෙක් සිතුවිලි වලට අනුකූලව යමින් එය මැඩ පවත් වනු විනා එය තව තවත් වැඩි කරගැනීම වස් විවිධ උපකරණ, ආයුධ , ජීවී නාශක දැ නිර්මාණය කල හා නිපදවු එකම සතාද මනු සතාවේ.

 මේ සියළු ආයුධ හා උපකරණ නිර්මාපකයන්, නිපදවුවන් කලහාකාරීන් හෝ ප්‍රචණ්ඩත්වය තම සිත් තුල ඇති කර ගත්තවුන් බවට මා එකඟ වන්නේ හෝ නොවන්නේ නැත. ඒ පිළීබඳව අදහසක් වත් මතු නොකර සිටීම වඩා උචිත බව පමණක් මට හැගේ. එයට එකඟ වීම හෝ නොවිම අදාල පුද්ගලයා සතුය. කෙසේ වුවද ඇති වු මේ දියුණුව භායානක දේ රැගෙන එන්නක් බව නම් සිතෙයි.

 සියළු සත්වයෝ නිදුක් වෙත්වා ! නිරෝගි වෙත්වා ! සුවපත් වෙත්වා ! යැයි නොසිතන සිත් පිත් නැති සමාජයක එක් අයෙකුගේ හෝ කීපදෙනෙකුගේ, තමා වෙත බලය ලබා ගැනීම හෝ වෙනත් අභිලාශයන් මුදුන් පමුණුවා ගනු පිණිස කෙරෙනු ලබන යුද්ධයේදි හෝ වෙනත් ක්‍රියාදාමයකදී කිසිම අරමුණක් නැතිව අමාරුවෙන් ලද ජිවිතය නැතහොත් තම හුස්ම පොද අනෙකාගේ බල තණ්හාව හෝ ආත්මාර්ථය සාක්‍ෂාත් කරදීම වෙනුවෙන් බිලි දී අවාසනාවන්ත ලෙස වෙඩි උණ්ඩයෙන් ජිවිතය හමාර කරන අහිංසක මිනිස් ශරීර මත හිද ඔර්වලසන් හඩ නගන මිනිසුන් සමුහයක් මට පෙනේ.

 වර්ණ භේද , ජාති භේද , ආගම්, කුල ආදී වු විවිධ භේදයන් ඔස්සේ කණ්ඩායම් ගතවී සිටින මිනිසා අනෙකාගේ කදුළු සෝ සුසුම් මතින් තම ජිවිතය ගොඩනගමින් සිටී.

 ඔබ තුල වර්ණ , ජාති, කුල, ආගම් ආදි ලෙස භේදයක් තිබුනද නොතිබුනද තමා වැනිම වූ මිනිස් ජිවිතයක අහිංසක බලාපොරොත්තු බිඳ දමමින් ඒ මිනිසාගේ උණු කදුළු සෝ සුසුම් මත තම ජිවිත අභිලාෂයන් ජිවිත අරමුණු ආදි වු විවිධ දේ ගොඩනගමින් සිටින අයෙක් යැයි මොහොතකට හෝ සිතුවාද ?

අනෙකාගේ අනාගතය, බලාපොරොත්තු , සිහින බිඳ දමමින් ඔබ සුවසේ සැතපෙන බව මොහොතකට හෝ සිතුවාද? ඔබ ත්‍රස්තවාදියෙකු හෝ වෙනත් අපරාධකාරයෙකු ‌හෝ නොවුවද අනෙකාගේ සම්බන්ධකම් ,සිහින , පැතුම් එක මොහොතකින් බිඳ දැමීමට තරම් මනුසත් බවේ උතුම් අයෙක් ද ?

ඔබේ දෙපා මුල වැද වැටී ජිවිතය , ආදරය , සෙනෙහස , දයාව , කරුණාව, අයිතිය ඉල්ලා සිටින්න වුන් ඔබ තඹයකට මායිම් කලාද? ඔබ ඉදිරියේ දැත් එක්කොට වැද නොවැටුනද ඔබෙන් ජිවිතය , ආදරය , සෙනෙහස යදින විට , තම අනාගතය බිඳ නොදමන්න යැයි කියන විට ඔබ ඊට ඇහුං කන් දුන්නාද ?

 ඔබ වැනිම වු හදවතක් ඇති අයෙක් ඔබට ඇවිටිලි කරන බව මොහොතකට හෝ සිතුවාද ?

නැත. ඔබ තමාගේ ඒකායන අරමුණ අත්පත් කර ගැනීම යයි යන තැන සිට අනෙකාගේ සිතට එබි නොබලමින් කුරිරු ලෙස අනෙකාගේ සිත බිද දැමුවා නේද ?

බෝහො අය අනෙකාගේ කදුළු මතින් තම ජිවිත ගොඩනගයි. එහෙත් තමා එසේ කරන බව නොදැනෙන්නේ මන්දැයි මාහට නොවැටහේ. සැම සියළු දෙනාම ඉහත ආකාරයෙන් නොහැසිරුණද ප්‍රතිරුප මවාගත් හෝ මවා නොගත් බොහෝ පිරිස් එසේ කරයි. ඇතැම් විට මෙය කියවන ඔබට මෙය අදාල නැත . නමුත් මෙය කියවන ඇතැමෙක්ට අදාල වන්නට ද හැක. උද:- ඔබ ආදරයේ සුවය ලබන්නේ තව කෙකුගේ ඇසට කදුලක්, සිතට සෝ සුසුම් දීමෙන් නම් ඔබ මනුසත් බවේ උතුම් සතෙක්ද ?

 

 ඇසට කදුළු උනනවා

පිටට නොපෙනෙන්න එය සඟවමින්

දහසකුත් එකක් පැතුම් පුරනවා

සියලු සුසුම් දෝත දරමින්

පියුමක් වන්නට පෙරුම් පුරනවා

අවසන පියුම් පත්‍රයක් වෙමින්

හදේ සෙනෙහස දෝරේ ගලනවා

පියුම් පත මත කිසිත් නොරදවමින්

ලොවට පෙනෙන්නට සිනහා නගනවා

රහසේ හිද කදුළු පෙරමින්

සියළු දේ අත් හරිනවා

මගේ යැයි කිසිත් නැති බව පසක් කරමින්

මහ හඩින් යලි සිනහා නගනවා

සියල්ල අත්හැර නිදහස් වීමෙන්

පියුම් පත්‍රයක් වුවේන් ඉපිල නටනවා

එය මෙන් සිත මත කිසිත් නොරැදවීමෙන්.

අරමුණ නම් මිරිඟුව කරා ………..

අරමුණ නම් මිරිඟුව කරා

ගමන් කෙලෙමි අදිටනින්

ලගට යන්න යන්න එය මිරිඟුවක් බව

පසක් නොවන තරමට මා එයට පෙම් බැදිනි

එකවර කඩා වැටුණු මහා කුණාටුවක්

මගේ අරමුණ සුනු විසුනු කර

මහ හඩින් සිනා සෙන්නට විය

මිරිගුවක් බව දැන දැන මා දිගින් දිගටම ගමන් කරමි

එහෙත් අරමුණක් නැත

දවස් ගෙවමින් ජිවත් වෙමි

නමුත් ජිවිතයක් නැත

මුලට ගොස් නැවත් ගමන් ආරම්භ

කිරීමටද නොහැක

ගමන් මගේ මුල දූවීලි ගොඩක් වී

සුනු විසුනු වී ගොස්ය

ජිවිතයක් නොමැති ජිවිතය

මා දෙමං හංදියක නවතා දමා ඇත

එක් පසෙකින් දැත් දිගු කර

මා ඔවුන් දෙසට කැදවන සහෘදයන් පිරිසකි

අනෙක් පස කිසිවෙකුත් පෙනෙන්නට නැති

කෙළවර සුපහන් ආලෝකයකින්

ආලෝකමත් වූ මාවතකි

මා සිත දෙකට පැලි දෙපසට ඇදි යනු දැනේ

දැඩි වෙසක් දරා සිත එකතැන් කර ගතිමි

දැන් මා ගමන් අරඹන මග කුමක් වේද?

එහි මට අරමුණක් ඇති වේද?

එහි මට ජිවත් විය හැකි වේද?

 

තාර්කිකව අරඹා හර බැර වී ගිය සිතුවිල්ල

තාර්කික ද්වාරයකින්

තර්ක සංඥාවක් ලෙස පිටවු සිතුවිල්ල

අනාකූල ප්‍රවාහයක දුස්ස්‍රාවීතාවයෙන් මිදි දුවවිත්

සංසක්ති ආසක්ති බලයට හසුනොවී

ගුරුත්වය යටතේ ඔක්සිජන් අණුවක සිරවිනි.

ඉදින් නාස් පුඩු ඔස්සේ ග්‍රසනිකාව පසුකර

පෙනහල්ල කරා ගොස්

ගර්ත කෙළවර ස්පර්ශ කර

CO2 අණුවක් තුලට පැනගත් සිතුවිල්ල

එම මාර්ගයෙන්ම පිටතට විත්

මේසය මතවු ලාභලාභ ගිණුමකට පැන ගති.

එයින් ආරම්භක තොගයට බැරවී

අවසන් තොගයට හරවී

නැවත විකුණුමෙන් අඩු වී

දළ ලාභය තුලට පැන ගත් සිතුවිල්ල,

එහාට බැරවී මෙහාට හර වී

අසීරු ගමනක් ඇරඹීය.

බොහෝ වේලාවකට පසු ශුද්ධ ලාභය

ලෙසින් මතු වු සිතුවිල්ල

වත්කම් වගකීම් හිමිකම් ලෙසින්

ශේෂ පත්‍රයේ දෙපස සමාන කර

අසරණ ලෙස විගණනයටද ලක් විය.

විද්‍යාත්මක ක්‍රමය යටතේ නැවත කළමණාකරනය වු සිතුවිල්ල

මාගේ නියොජිත ගිවිසුමටද පයින් ගසා

තවත් දුර යා ගත නොහැකිව

ඇස්පියන් තුල නින්දට වැටුනි.

 

 

*මේ දවස් වල තියෙන ආතතියෙන් ලද උත්තේජනය නිසා කොලේට විසිරිච්ච සිතුවිලි ටිකක්.

 

සොබා දහම, ඔබ සුන්දරයි, විශ්මිතයි, අවංකයි

සොබා දහම, ඔබෙන් මා ලද ප්‍රාණයට නැතහොත් මාගේ ශරීරයට

ඔබෙන් ඇයදුමක් හෝ අවසරයක් නොමැතිව හැකිතාක් සැප ලබා දුනිමි.

දුකක් නම් දෙන්නට සිතුනේම නැත.

එහෙත් මේ ශරීර කුඩුවෙහි පඨවි ආපෝ තේජෝ වායෝ

නැතිවු දාට…..

මා කොතැන නම් ලැගුම් ගන්නද ?

නැවත තිරිසනෙක් ප්රේතයෙක් භූතයෙක්, අහම්බෙන් හෝ මනුෂයෙක් ලෙස

ඔබ මට ලබා දෙන ප්‍රාණයද පෙර ලෙසම නැතිවෙනවා සිකුරුයි.

හිදින් කල්ප ගනන් මා අතනින් මෙතන්ට මෙතනින් අතන්ට

අහිගුණ්ඨක යෙකු සේ මාරු වෙනවා හැර

වෙනත් කිසිදු දෙයක් කර නොමැත්තේද ?

මේ ශරීරය දරාගෙන ඉගෙන ගත්තා ඉගැනුවුවා, කැවා බීවා කියා

ඔබ මට මාරු නොවි සිටිමට ඉඩ දෙන්නේ නැත.

ඉදින් මා කෙලෙස නම් මේ මාරුව වනතාලන්නද?

සොබා දහම, ඔබ මෙලෙසින් මට දඩුවම් දීම නවතා ලන්නේ කවදාද ?

මා තීරණයක් ගත යුතුව ඇත.

නැවත ඔබට මට දඩුවම් නොදිය හැකි තැනක් සොයා ගත යුතුව ඇත.

කෙසේ හෝ එතැනට යා යුතුව ඇත.

අන්න එදිනට ඔබට මා තුති පුර්වකව ආචාර කරමි.

 

සොබා දහම, ඔබ සුන්දරයි, විශ්මිතයි, අවංකයි.

ඔබේ මේ දඩුවමේ ඇති අරුත මා තේරුම් ගැනීමට උත්සාහ කරමි.

එලෙස ඔබගේ දඩුවම් විදිමින් වුව, 

එය තේරුම් ගැනීමට ඔබ මට ලබා දුන් මේ මනුෂ්‍ය ප්‍රාණය වෙනුවෙන්

ඔබට මාගේ ප්‍රණාමය පුද කරමි.