කෙසේ නම් ඉවත යන්නද ….කාසි නොදමා………

කඩි මුඩිය සියත දැරු
බර අඩි වලින් ඇවිද යන
හිමිදිරිය…..
දුර ඈතින්ම දසුන් වන
අඩියටම ගිලී… තෙත් වුන් දෑස්
පහන් කණුවකින් සෙවන ලැබ…
නිරතුරුව විලිවසන ..කහවන් ඔසරියෙන් හැඩවුනු
පාරටම අත පොවන රැලි වැටුණු කෙසඟ දෑත්
දිගු කලක් ගෙවු දිවි මගේ කටුකොහොල් ලංසුවෙන්
“අනේ… කන්ට දෙයක් පුතේ”….
කුසගින්න පයින් ගසන වේදනා පිරි හඩ පරදවා
කෙසේ නම් ඉවත යන්නද
කාසි නෝට්ටු නොදමා………